Home
Nieuws
Foto's
Audio
Video
TV Afleveringen
Dossiers
Wetenschap
Beagle crew
Over Beagle- Auteur
- Datum
- op 11-05-2010 10:50
- Reacties
- 11
Deel 33: Plastic Soep
> Bekijk hier de uitzending Plastic Soep van 16 mei
Charles Darwin heeft vijf jaar over de oceanen gevaren, maar is er nooit echt ingedoken. In zijn tijd deed eigenlijk niemand dat; zee was zee en daar zat vis in. Punt. Twee eeuwen later is dat met die vis steeds meer de vraag en beginnen we eindelijk een beetje te beseffen hoe belangrijk de oceanen voor ons zijn. In die oceanen, helaas, is het een zootje: behalve rampen met olieplatforms drijven er hele plastic eilanden in rond, 'ter grootte van Portugal, Spanje en Frankrijk samen' - maar moeten we dat geloven?
Voor vertrek hebben we op Mauritius gekeken hoeveel plastic daar aanspoelt en
welke dieren daar last van hebben. Op een van de stranden gaat Redmond kijken hoeveel plastic we in een uurtje kunnen verzamelen.
Ook het bedrijfsleven voelt zich geroepen iets bij te dragen aan een schonere oceaan: een baggeraar, een afvalverwerker en de vereniging van Europese plasticfabrikanten heeft twee onderzoekers meegestuurd op de Clipper. Doel: kijken of er een - commercieel interessante en haalbare- oplossing te vinden is voor het plasticprobleem. Praktische toegepaste wetenschap. Is er een aanvalsplan mogelijk?
En wat vallen we eigenlijk aan? De onderzoekers verzamelen plastic, honderden mijlen lang. Dan blijkt het vooral te gaan om grote hoeveelheden plastic van vaak microscopisch kleine deeltjes: de zogeheten plastic soep.
Aan boord test ruimtevaarder/uitvinder Wubbo Ockels (foto links) met zijn studenten de vliegers die hij wil gebruiken om een megacentrifuge aan te draaien. Hij beschrijft
en test mogelijke oplossingen voor de plastic soep. Ook hij wil een aanvalsplan te maken om, samen met de overheid en de wetenschap, het klimaatprobleem en de plastic soep aan
te pakken.
Aan boord van de Clipper is ook Herman Ridderinkhof (foto onder) van het NIOZ, die de grote zeestromingen tussen Madagascar en Zuid-Afrika onderzoekt, de regio waar de sterkste stromingen te meten zijn. De wereldwijde koude en warme stromingen hebben een directe invloed op ons klimaat. Zonder de warmwaterstroom in de Atlantische oceaan zouden wij in West-Europa als Eskimo's leven - en dat kan nog steeds gebeuren als er iets met die stromingen gebeurt.
Het onderzoek van Herman Ridderinkhof past in een wereldwijd netwerk van
oceaanonderzoek. Het doel is een early warning system op te zetten dat ons kan helpen de stromingen in de oceanen beter te begrijpen en het weer (op langere termijn) en
klimaatfenomenen beter te voorspellen. Met behulp van Argo Floats en GPS kunnen we nu veel beter in kaart brengen wat er precies in de oceanen gebeurt en daarmee kunnen we
bijvoorbeeld het weer op langere termijn beter voorspellen.
> Bekijk hier de uitzending Plastic Soep van 16 mei
Bekijk de promo:
Meer over de plastic soep:
> Lees de blogs van Arend Bolt en Haico Wevers en van Marcus Eriksen & Anna Cummins over de plastic soep
> Zie ook Dossier: De plastic soep
> Wat kun je zien in welke tv-uitzending? Lees hier meer over elke uitzending of bekijk alle uitzendingen.
Meer posts van Beagle Crew
- Gerelateerde items:
- › Dossier: Dossier: De plastic soep
- › Blog: Alvast 3 vragen
- › Blog: Climbing masts and oceans
- › Video: Plastic Catcher
- › Video: De Manta Trawl in actie
- › Audio: Noorderlicht Radio: Een zee van plastic
- › Audio: Hoe?Zo! Radio: Darwin is niet heilig
- › Foto: Down House 2
- › Foto: Zelfde kade als Darwin?
Reacties (11)
Link werkt niet....((
Zeezeilvereniging PZV viert zijn zesde lustrum door zijn leden bewust te maken van het plastic soep probleem. Wij willen bijvoorbeeld graag met onze schepen op zee participeren in maritiem onderzoek. Kunnen wij de geschikte netten krijgen en aansluiten bij lopend onderzoek? We hopen dat onze aktie overslaat op andere zeezeilvereningingen.
Dear Beagles,
You had a very good episode tonight. And the discussion on the Beagle net afterwards was also very interesting.
As for one thing I can write that chemicals which take a long time to biodegrade, such as for example PCB's, can also bio-accumulate during their entire life time and that they do not disappear from the environment if a creature that has eaten them dies. They just enter the food chain again in the creature that eats a dead creature. Something which has the whole circle of bio-accumulation start all over again. It is the time which a certain chemical needs to biodegrade that has it disappear from the environment and not the size, like in the case of plastic, to which it has broken down or the fact whether you can see it or not as a result of this. Chemicals like this are only harder to get it out of the environment, but they can still harm it with their toxicity if they are toxic.
What concerned me most tonight was hearing that plastics in the ocean are not only harmful as a result of toxic chemicals that have been added to plastic, but that these plastics also attract other harmful chemicals, such as PCB's, and that these chemicals can get into fish and other marine life in higher dosages when eaten by them. And that some of these chemicals are hormone mimickers. For all those who are interested to learn more about this I can refer to the book "Our stolen future", published in 1996, which is about the health and environmental threats created by man-made chemicals. For more up-dated information you can also go to http://www.ourstolenfuture.org/aboutOSF.htm
Good that Beagle paid more attention to the plastic soup and that we are trying to get more global attention for this problem from The Netherlands with possible workable solutions in cooperation with organizations and people from all levels of society. The way to go!
Fair Winds,
Gerty Bataille.
@ Henne Pauli,
Wat een ontzettend leuk initiatief ! Als mensen zo samenwerken kan er veel gedaan worden aan menig probleem.
Ik heb ook al een beetje in die richting zitten denken: Kunnen mensen die vaak op zee of in een ander watergebied zeilen niet een bijdrage leveren aan maritiem onderzoek? En kunnen we ze dan leren hoe ze dit moeten doen en welke informatie er nodig is? Het geeft je tijdens een zeiltocht zelfs nog wat extra dingen te doen waardoor je je nog meer bij de zee betrokken gaat voelen.
Aan boord van Clearwater, een milieueducatief zeilschip aan de andere kant van de oceaan, doen de kinderen tijdens de les aan boord een aantal watertests en de informatie die hieruit voortkomt wordt niet alleen bewaard, maar heeft door de jaren heen ook de nodige resultaten gegeven.
Wat een net betreft zou je dit ook zelf kunnen maken. Vooral als het om een klein net gaat. De vraag is alleen welk net je hiervoor het beste op welke manier kunt gebruiken. En hoe je het een en ander het beste kunt organiseren als meer mensen met schepen hieraan graag mee willen gaan deelnemen.
"Sailing for the environment" was ooit dat ik deed en ik vind ik nog steeds een heel goed idee.
Fair Winds,
Gerty Bataille, a sailor of Clearwater from Amsterdam.
Interessante uitzending Quarks & Co "Überraschung auf dem Teller - Was steckt in unseren Lebensmitteln?" -> http://bit.ly/afURhA
Kan men niet elk zeevarend schip uitrusten (verplicht)met een geschikt net om die soep op te vissen.
Vol bewondering en fasinatie volg ik dit programma we kunnen er ook een troep van maken zeg,overal,op land in de bergen en zelfs in de oceanen geweldige schepping zijn wij volgens mij een "FOUTJE". Respect is dat nu zo moeilijk!!!
Albert
Statische electriciteit trekt plastic aan, onder water moeilijker, maar misschien toch een goed principe om verder te ontwikkelen.
Grt Robert
Misschien is het een idee om de betaling van afvalverwerking in de havens eens nader te onderzoeken. Ik zie op de site van de Rotterdamse Haven dat een schip dat het tarief voor inname van plastic nagenoeg vlak is met een maximum van 275 Euro. Het bedrag dient betaald te worden ongeacht men plastic afval inlevert of niet. Niet echt een stimulans voor goed gedrag. Een verhoging van het tarief en deels teruggave hiervan na wegen van het afval zou eventueel een optie zijn. Hier komt natuurlijk heel wat bij kijken wat betreft controle en administratie. Maar dat houd je toch. Is altijd nog efficienter en goedkoper dan het plastic uit de oceaan vissen.
Voor het scheiden van de plasticsoep en levende organismen dient de soep tijdelijk opgeslagen te worden. Dat zou kunnen gebeuren in grote polypropyleen zakken, zoals ook voor mestopslag gebruikt wordt. Deze zakken blijven drijven. In de zakken is het donker. Via de opening van de zak schijnt licht naar binnen. De levende organismen zullen naar het licht zwemmen enn zo uit de zak zwemmen. De plasic soep kan vervolgens de industriele centrifuges of bandindikkerd verder ingedikt worden. Mogelijk kan de drijvende afvalfabriek de energie winnen door de gedrooges soep te verbranden.
Edwin
Ik bedacht zojuist een naam voor deze plasticdeeltjes:
een samentrekking van plastic en plankton: 'plaston'.
Mooi idee om hier te brainstormen!
Ik werk als zelfstandig architect aan een plan om het verzamelen van het plastic uit de oceaan te stimuleren. Mijn project bestaat uit het voorstel om het plastic afval in de oceanen, ter plaatse, te recyclen tot een drijvende enclave. Dit geeft een nieuwe waarde aan het plastic en kan het verzamelen ervan stimuleren. Mijn plan presenteer ik op: www.recycledisland.com
I'm working as an architect on a proposal to stimulate the cleaning of our Oceans from the plastic waste. My project is to recycle the plastic waste, on the spot, into a new floating habitat, giving new value to the plastic. I'm presenting my plan on www.recycledisland.com
Ramon Knoester
WHIM architecture