Home
Nieuws
Foto's
Audio
Video
TV Afleveringen
Dossiers
Wetenschap
Beagle crew
Over Beagle- Auteur
- Datum
- op 12-04-2010 16:29
- Reacties
- 5
Plastic in vis?
Herman Ridderinkhof is adjunct-directeur van het NIOZ Koninklijk
Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee op Texel. Hij is nauw betrokken bij het internationale onderzoek naar grote oceaanstromingen, en leidt een onderzoek naar de
zeestromen rond de zuidpunt van Afrika, die de Indische Oceaan en de Atlantische Oceaan met elkaar verbinden. Aan boord doet hij onderzoek naar deze zeestromen.
Hans Fels, de man die dit hele VPRO-Beagle avontuur bedacht heeft, is nu ook aan boord. Hans heeft wel meer goede ideeën. Zo heeft hij een vislijn die regelmatig achter het schip wordt gehangen.
Zaterdag is het raak. Een prachtig mooie roofvis van ongeveer een meter lang aan de haak. Ik dacht dat het een soort tonijn was, maar echte kenners beweren dat het een wahoo is. Hoe dan ook, het lijkt op een soort dunne tonijn.
Een van de thema's waar we mee bezig zijn, is plastic in zee. Al vanaf Australië wordt er dagelijks een net overboord gehangen en na een dag slepen wordt gekeken of en hoeveel plastic er in zit. Elke dag zitten er wel wat kleine stukjes in, naast de veel grotere hoeveelheden plankton, wier en kleine visjes die worden gevangen.
Omdat we wat dichter in de buurt van de grote gyre in de Indische Oceaan komen neemt ook de hoeveel plastic die we vinden iets toe. Bovendien, en waarschijnlijk nog veel belangrijker, komen we langzamerhand in een gebied waar veel oceaanwervels zijn, ronddraaiende stromingen met een diameter van een paar honderd kilometer. Langs de randen van deze wervels wordt meestal een sterke verhoging in de hoeveelheid plankton, de basis van de voedselketen, gevonden. Daar komen dan vervolgens vissen en vaak ook vogels op af. Het zijn een soort oases in de oceaan. Vandaag varen we dus door zo'n gebied en zien we in de vangsten met het net inderdaad veel meer dan de afgelopen dagen.
We vragen ons natuurlijk af of we ook plastic in deze wahoo aan zullen treffen. Dus gaan we met Bart de kok mee naar de kombuis om de ingewanden er uit te halen. Dat moet trouwens toch gebeuren om de vis te preparen voor haar uiteindelijke lot: als filet in de pan.
Ik vind het zelf ook een leuk klusje overigens. Het doet me denken aan het schoonmaken van makrelen of zeebaars die ik zomers geregeld vang voor de kust van Texel. Maar dan doe ik uiteraard geen uitgebreid onderzoek naar wat er in de maag en darmen van de vis zit. Vandaag wel. Ik haal alles uit de maag en kom o.a. de staart van een kleine vis tegen die blijkbaar nog niet geheel verwerkt was. Ook pers ik de darmen leeg. Ik voel daar wel een paar zeer kleine harde stukjes, maar kan niet ontdekken of dit zeer kleine stukjes plastic zijn. Eerlijk gezegd vermoed ik dat het kleine stukjes graat zijn van de kleine visjes die door de roofvis worden gegeten.
Conclusie is dus dat we geen plastic in deze wahoo vinden. Ik ben daar eerlijk gezegd wel blij mee, want het beeld dat blijkbaar ontstaan is dat de oceaan vol zit met plastic, de beruchte plastic soep, is zwaar overtrokken. Zeker, er is, net zoals op het land, plastic in de oceaan te vinden. Maar of dat echt een bedreiging vormt voor de 'gezondheid' van de oceaan betwijfel ik sterk. Ikzelf zie de oceaan in ieder geval nog steeds als een van de weinige ongerepte gebieden op onze planeet waar nog heel veel te ontdekken valt. Ik draag daar met het NIOZ graag een steentje aan bij.
Meer posts van Herman Ridderinkhof
- Gerelateerde items:
- › Dossier: Dossier: De plastic soep
- › Blog: De voorbereidingen zijn gestart
- › Blog: De eerste metingen aan boord
- › Video: Plastic Catcher
- › Video: De Manta Trawl in actie
- › Audio: Noorderlicht Radio: Een zee van plastic
- › Audio: Noorderlicht Radio: Bezoek aan Selvagem Grande
- › Foto: Fossiel ei - 15 million jaar oud
- › Foto: Land in zicht
Reacties (5)
Ongerept? Geloof je dat echt? Of alleen omdat je je op zichtbare vervuiling richt? Anderen denken er anders over en berichten van de Beagleover de coditie van de zee waren ook niet altijd zo rooskleurig. Nu maak je me toch echt is de war.
Je schrijft:
"het beeld dat blijkbaar ontstaan is dat de oceaan vol zit met plastic, de beruchte plastic soep, is zwaar overtrokken. Zeker, er is, net zoals op het land, plastic in de oceaan te vinden. Maar of dat echt een bedreiging vormt voor de 'gezondheid' van de oceaan betwijfel ik sterk."
Ik neem aan dat een man met jou reputatie deze conclusie niet trekt enkel en alleen op grond van het feit dat er in één wahoo visueel geen plastic wordt aangetroffen..., oh ja, en ook niet al knijpend in de zijn/haar(?) darmen........
Misschien dat je dit, tussen alle drukke werkzaamheden aan boord door...., enigszins toe kunt lichten.......
Groet, Jurrie ;-))
Dear Beagles,
Herman Traudes is very right. It most certainly is the pollution in our waters which we cannot see and/or smell and which also does not biodegrade too well that is most dangerous for the ecosystem in many cases. People often focus on pollution in the water that they can see, but it is what you cannot see, does not biodegrade, is toxic and is often man-made that worries me the most. Even in a highly deluded form it is still pollution and it can still do its harm. It all depends on what kind of chemical you are dealing with. It also depends on how much the water in the ocean will warm up as a result of climate change when it comes to how much life in the ocean will be endangered.
In spite of this: Even if there proves to be less plastic in the ocean today than we had thought, it can still become too much tomorrow if we allow it to end up in the water without further care. So it is still necessary to prevent plastic from ending up in the water and getting it out of there where we can. Animals, also endangered species, can eat the stuff and they can get caught or tangled up in it.
Fair Winds,
Gerty Bataille, a sailor of Clearwater from Amsterdam.
Als een groot deel van de plastic bekers, flesjes, zakken en zakjes enz. enz., die je nog steeds overal in de bermen vindt, uiteindelijk in de oceanen terecht zullen komen, is het slecht gesteld met de toekomst van die oceanen en daarmee op de langere termijn ook van de mensheid: men heeft nog weinig geleerd! Misschien moeten we maar grotendeels uitsterven om de boel weer in evenwicht te krijgen...
Beste Maria,
If you read this, we hebben in veel opzichten inderdaad nog veel te leren als het om een schoner en leefbaarder milieu gaat voor alles dat daarin groeit, maar toch zie ik het liever niet zo negatief. De hoop niet opgeven hoor! Dat is voor niemand goed. Te meer omdat er vandaag kinderen zijn die morgen ook gezond willen kunnen leven en morgen zijn er weer kinderen die dit ook overmorgen willen doen. Dus moeten we doorgaan om naar oplossingen te zoeken en het beter te maken. Er echt het beste van maken. Voor onszelf en voor onze kinderen. Misschien kun je zelfs zelf iets bedenken om daar een/je eigen bijdrage aan te leveren. Het plastic dat je vindt opruimen bijvoorbeeld. En dit dan met vrienden of de hele buurt doen. Dat werkt veel beter en geeft ook weer meer goede moed.