Vanaf 14 maart gaan Arend Bolt en Haico Wevers aan boord van de Beagle opzoek naar de plastic soep. Namens de Van Gansewinkel Groep en Koninklijke Boskalis Westminster gaan Arend en Haico het probleem van de plastic soep in kaart brengen. Volg de avonturen op hun weblog Met de Beagle door de plastic soep.

Door Haico Wevers

Op 16 maart om 16.30 uur (locale tijd) heeft de Beagle het ruime sop gekozen. Er stond een stevige wind en buitengaats zijn direct de zeilen gehesen, zodat we met zo'n 11 knopen in de richting van Mauritius varen.

Qua route gaan we eerst een flink stuk in noord-westelijke richting. Op die wijze kunnen we een flinke zeilsnelheid ontwikkelen, aangezien we dan gebruik maken van de gunstige westelijke winden en een flinke zeestroming mee hebben. Deze sterke westelijke stroming ligt aan de noordzijde van de Indian Ocean Gyre.

Alleen, plastic hoopt zich volgens de voorspellingen vooral op in het midden van gyres. Wat betreft 'plastic vissen' zitten we dus niet goed. Dit aspect hebben we met de kapitein besproken. De strategie is dat we in eerste instantie wel zo snel mogelijk via de huidige route naar Mauritius varen. Echter, als we (hopelijk flink) wat tijd gewonnen hebben op het vaarschema, zullen we wat afbuigen naar het zuiden en zo meer naar het centrum van de Indian Ocean Gyre varen.

Bovendien blijkt uit modellering van de plastic ophoging in de Indian Ocean Gyre dat kans op ophoping van plastic in de nabijheid van Afrika aanzienlijk groter is dan nabij Australië. We verwachten dus de meeste plastic aan het einde van deze 'leg' te vinden.

De kapitein heeft aangegeven dat hij zal proberen bij gunstige winden om steeds 's middags wat langzamer te gaan varen zodat er dan plastic gevist kan worden bij lagere snelheid. Dit is nog niet zo eenvoudig omdat er dan heel veel manpower benodigd is om de zeilen (tijdelijk) wat te trimmen en de ra's wat te draaien. Kortom, de kapitein en de crew doen er alles aan om de kans op plastic vissen zo groot mogelijk te maken!

Op 17 maart is de wind wat gaan liggen, zodat we iets langzamer varen. We hebben met alle 'plastic people' en de VPRO crew onze activiteiten doorgenomen. We gaan proberen bij lagere snelheid met de manta trawl te vissen, aangezien dat een beproefd concept is en dat deze data goed vergeleken kunnen worden met wetenschappelijke studies wereldwijd.

Bij hogere windsnelheden gaan we de torpedo met onderwatercamera beproeven, waarvoor het net, dat erachter gehangen wordt, nog wat aangepast (vooral versterkt) gaat worden. Daarnaast wil Marcus Eriksen aan boord nog een ander 'high speed net' gaan bouwen, waarmee ook op grote dieptes bemonsterd kan worden. Lasapparatuur en andere benodigdheden hiervoor zijn aan boord. Ook willen we regelmatig het waterfilter aan boord gaan bemonsteren (kijken of er plastic in/op zit), er wordt per slot van rekening dagelijks zo'n 7.000 liter zeewater tot drinkwater omgezet.

Omdat de snelheid op een gegeven moment laag was (zo'n 3,5 knopen) is besloten de manta trawl uit te proberen. Dat ging wonderwel goed. Wel moest de lijn niet te lang zijn, omdat de trawl anders tegen de boot ging stuiteren bij grotere golven. Ondanks het trimmen van de zeilen liep de snelheid van de Beagle op tot zo'n 5 knopen, waarbij de trawl soms boven het wateroppervlak uitkwam.

Na circa 45 minuten is de trawl binnen gehaald. Slechts één klein stukje plastic was het resultaat, de oceaan ten noordwesten van Perth is dus (gelukkig) niet vol met plastic, maar dat hadden we ook niet verwacht. Wel vingen we vele kleine Portugese Oorlogsschepen (soort kwallen). Maar omdat het tegen de verwachting in nu al gelukt is om naar plastic te kunnen vissen, kunnen we zo een mooie reeks opbouwen.

[Bron: beagleplasticsoep-weblog van Arend & Haico]

Meer over de plastic soep:
> Meer blogs van Arend Bolt en Haico Wevers over de plastic soep
> Lees de blogs van Marcus Eriksen & Anna Cummins over de plastic soep
> Zie ook Dossier: De plastic soep