Home
Nieuws
Foto's
Audio
Video
TV Afleveringen
Dossiers
Wetenschap
Beagle crew
Over Beagle- Auteur
- Datum
- op 08-09-2009 18:28
- Reacties
- 7
Continuous Plankton Recorder
Katja Philippart is zee-ecoloog van het NIOZ. Onderweg onderzoekt zij hoe algen en slib de kleur van het zeewater bepalen en doet planktononderzoek. Zij vaart met de clipper mee voor aflevering 2 van Plymouth naar Tenerife en later op de route van Bahia Blanca tot Punta Arenas.
Na enige tijd inslingeren, zit de routine er nu aardig in (en is er zelfs even tijd voor het schrijven van een weblog). Vandaag heb ik zoals iedere dag voor het ontbijt even gekeken of de Continuous Plankton Recorder nog achter het schip hangt. Niet dat ik daar aan twijfel, ik weet dat de bemanning er erg goed op past, maar toch wil ik het graag even met eigen ogen zien. Bovendien is er geen mooier begin van de dag dan even om je heen te kijken als alles nog rustig is en de dag nog voor je. "Another glorious day at the office".
Vervolgens een emmer water putsen en kleine hoeveelheden in verschillende buisjes voor latere labmetingen aan voedingstoffen, bacterieën, virussen en algen. Watertemperatuur is vlak daarvoor al door de brug bepaald. Daarna is het vissen op plankton met een "plankton indicator", een kleine koperen torpedo met een gaasje achterin dat los geschroefd kan worden. Het verzameld materiaal wordt geconserveerd met alcohol voor latere analyses van de soortensamenstelling van het plankton in het lab. De kleur van het water wordt gemeten met behulp van kleurenkaarten (zoals Darwin die tijdens zijn reis ook bij zich had) en met behulp lichtmeters die het hele kleurenspectrum doormeten. Die lichtmeters moeten hiervoor ongeveer 10 minuten omhoog gehouden worden, en gelukkig zijn er steeds mensen te vinden die dit even willen doen (ongeacht hun achtergrond, van acrobaten tot radioreporters). Hierna emmers water putsen voor de bepaling van de hoeveelheden algen, zwevende stof en larven van schelpdieren. Het filtreren van het water gebeurd in het tot laboratorium omgebouwde toilet op het dek, het zogenaamde "loo lab" (de term is van Leo Darwin Vogel, een jonge nazaat van Charles). Hij heeft er zelfs een mooie tekening in opgehangen! (zie foto) Het filtreren is vaak een langdurige en langdradige bezigheid. Door de lage concentraties in de oceaan duurt het allemaal nog langer voor je een meetbare hoeveelheid hebt, maar saai is het nu zeker niet. Vanuit mijn "loo lab" kijk ik over de oceaan, naar de bollende zeilen (het is toch zo'n prachtig schip), en gisteren naar repeterende Ashton Brothers op het dek. Weet niet of ik ooit nog kan wennen aan de normale labomstandigheden.
Vandaag was helemaal bijzonder, want de kapitein was bereid om het schip even stil te leggen zodat we een "verticaal net " konden nemen, d.w.z. een net waarmee tot op grotere diepte (ongeveer 50m) op plankton kon vissen. Wim van Egmond, de fotomicrograaf, is niet meer te stoppen want de meest wonderbaarlijke wezens kwamen met het net naar boven. Aan het eind van de dag hebben we de Continuous Plankton Recorder opgehaald. Zoals de naam al doet vermoeden wordt er door dit apparaat continue plankton gevangen en opgeslagen. Net als de eerste keer, had de CPR minder hard gedraaid als gehoopt.
Net als de rest van het wetenschappelijk team - Ruurd van der Berg van de VPRO, en Arthur Hoogstad en Paul Janssen van de Clipper - was ik in eerste instantie teleurgesteld door dit resultaat. Vreemd genoeg was de afwijking hetzelfde tijdens de eerste en tijdens de tweede meting, waardoor we het vermoeden kregen dat het mogelijk aan het feit lag dat het apparaat nu door een zeilschip in plaats van een containerschip wordt voortgetrokken. Paul kwam met de suggestie dat de afwezigheid van schroefwater het verschil kon verklaren, en dit idee hebben we vervolgens als "werkhypothese" omarmd. Zojuist contact gezocht met de achterban van SAHFOS (het engelse instituut dat de CPRs beheert), en nu even afwachten of zij zich ook in dit idee kunnen vinden. Ondertussen meten we natuurlijk gewoon door!
Meer posts van Katja Philippart
- Gerelateerde items:
- › Dossier: Dossier: Plankton(onderzoek)
- › Dossier: Dossier: Biodiversiteit
Reacties (7)
Beste Katja,
Ik ben erg benieuwd naar de oogst van de Continuous Plankton Recorder (CPR). Kun je daar ook foto's van laten zien?
Het Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee (NIOZ) stelde kortgeleden vast dat kalkalgen aan het ontstaan van ijstijden meewerken omdat ze CO2 opslaan.
Deze algen maken aan de buitenzijde van hun celwand, kalkschijfjes aan die vrijkomen als de algen sterven. De kalkschijfjes zakken dan naar de zeebodem. In koudeperioden zoals bij ijstijden, slaan deze kalklagen meer CO2 in zee op. Dat betekent dat er minder CO2 in de atmosfeer terechtkomt dat een afkoeling van het klimaat veroorzaakt. Hoeveel kalkagen kom je tijdens de vangst met de CPR tegen en wat is je voorlopige conclusie?
Verder wil ik je complimenteren met de leuke manier waarop je schrijft.
Het is vervelend dat de ene keer wij volop mee kunnen genieten en het volgende moment zie en hoor je niets.
Werken de satelietverbindingen wel weer?
Weet dat wij als wij wel wat ontvangen zeer blij en met jullie meeleven
Knowing that you are a Dutch-english-american scientific expedition (as well as a TV media production), I am still wondering if there is some collaboration with another research team lead by a « french-german » expedition on the schooner Tara, one « sea day » behind you.
http://oceans.taraexpeditions.org/en/tara-adapts-to-science.php?id_page=82
Can't you ask them their quantity of plankton collect, and recordings of the thermo-salinometer, cytometer and so on (like the beginning of meteorological data).
I also hope you could share ideas on the processes of measurements at sea by sail boat, with all the skilled crew I know you are.
To my opinion it would be working « science » together (as did Humbolt, Agassiz, Bonplan and many others a little earlier of Darwin) to improve our planet knowledge, but sponsored by different « media-show ».
Is it a dream ?
hallo Katja,
Een Loo Lab is weer eens wat anders dan een Mauretaans Sahara-strand. Geweldig dat je meevaart, je zou er jaloers van worden. Paar vragen, ik houd me in: Houd je je lab een beetje op zijn plaats als het schip scherp aan de wind zeilt of overstag gaat? Hoeveel liter moet je filteren voor 1 ug/L chlorofyl? (Ik geef momenteel rakticum en we heben genoeg aan 100 ml) En tenslotte: Die CPR zal toch wel simpelweg afhankelijk zijn van het aantal knopen dat je maakt?
Veel succes en minstens zoveel plezier toegewenst
Jan Vermaat
Even over een artikel wat ik al heel lang geleden in de krant las over een nederlandse algoloog. Dankzij de allernieuwste technieken kon hij aangeven dat het waarschijnlijk een telg uit de algenfamilie van de Klebsormidium is geweest, die succesvol de sprong uit de oersoep naar het land heeft kunnen maken. De constructie in de verankering van het zweephaarapparaat van de voortplantingscel is terug te vinden bij de huidige varens en mossen. Als er wel een telg uit die familie wordt gevonden, zou daar iets aanvullends over vertelt kunnen worden. Wat een prachtige reis maken jullie en mooi dat we mee kunnen genieten
Hoi Katja,
We kijken hier op Texel met spanning uit naar de eerste televisie-uitzending vanavond! Hopelijk kunnen Wim en jij wat mooie plaatjes van het plankton laten zien.
Groeten van
Barbera & Louis
Are the Continuous Plankton Recorder (CPR) silks being analyzed on board according to SAHFOS (Sir Alistar Hardy Foundation for Ocean Science) protocols? Or will the be delivered to SAHFOS for analysis after the voyage?
Regards,
/eric rehm
University of Washington
Applied Physics Lab